Günlerden bir gün satranç dâhisi olarak kabul edilen Amerikalı satranç ustası Paul Charles Morphy; Louvre Müzesi'nde sergilenen ünlü tabloyu incelemek üzere; bir arkadaşı tarafından müzeye davet edilir.
Dünya
satranç şampiyonu ilgisini çeken tabloyu uzun uzun inceler.
Tablodaki
satranç tahtasına dikkatle baktığında şaşırtıcı bir şey fark eder.
Bunun
üzerine hemen müze yöneticisini çağırır.
Bir
satranç tahtası ve taşlarını ister.
Taşları
tablodakiyle aynı konuma yerleştirir.
Sonra
ne mi olur?
O
zamana değin tablo hakkında yapılan tüm yorumlar; kötülüğün iyiliği yendiği
yani şah mat yaptığı şeklindedir.
Oysaki
satranç ustası, tablodaki "Şah Mat" unvanının resmedilen sahneye
uymadığına karar verir.
Çünkü
satranç tahtasında kalan taşların dizilimine göre, kaybettiği için üzgün tasvir
edilen iyiliğin henüz farkında olmadığı son bir hamlesi daha vardır.
İşte
o hamle iyiliğin oyunun galibi olmasını sağlayacaktır.
Tüm
bu açıklamalarla tablodaki sahneye dikkatlice yeniden baktığımızda; son hamleye
ulaşan ancak yenildiğini düşünüp umutsuzluğa kapılan bir genç adamla,
kazandığını sanan ve kibirle bakan ş e y t a n ın ifadelerini görürüz.
Oysaki gerçek bambaşkadır.
O
vazgeçilen son hamle buram buram umut kokar. Ve yapıldığında iyilik kötülüğe,
ışık karanlığa galip gelir.
Peki
karanlık ne yapar dersiniz?
Her
yer öyle ışıkla dolar ki kendi gölgesinden bile korkmaya başlar.
Sözün
özü hayatta her zaman bir çıkış yolu bulunur.
Son
hamleler hiç bitmez.
Umut
da.
Sevgiyle
kalın.
Belgin
ERYAVUZ
18.12.2025
Kaynaklar:
https://haventoday.org; https://en.wikipedia.org.






