5 Mart 2017 Pazar

ÇOCUK YANIMIZ AĞLAMASIN (1/2)

İçimizdeki o yaramaz, ama bir o kadar da sevimli çocuk yanımızla yaşama sımsıkı tutunuyoruz.

Sabahları onun içimizde attığı sevinç çığlıkları ile yeni güne gülümsüyor ve taptaze bir enerjiyle, coşkuyla hayatın gerçeklerine göğüs geriyoruz.

Ancak gün geliyor ondan hiç ses çıkmıyor.

Kalbimizin en ücra köşesine saklanmış adeta.

Sadece bizi izliyor.

Üstelik o iri sevimli gözlerinden yaşlar süzülüyor.

Yine onu hatırlamadığımız, gülümsemesine izin vermediğimiz için olmasın sakın?

Üstelik biz bunu aklımız yetmeye başladığı andan itibaren yapıyoruz. Ailemizin ve yaşadığımız toplumun bastırdığı tüm kurallar, dayatmalar; içsel duygularımıza ket vuruyor. Ve bu davranış tarzı zamanla bir alışkanlığa dönüşüyor.

Ama o çocuk ağladıkça bizim mutlu olmamız, kalben gülümsememiz öyle zor ki. Şefkatle, ihtimamla dinlememiz gerekiyor o tatlı sesini. Çünkü bizim gücümüz onda gizli.

Şimdi gelin tüm bunları kısa bir animasyon filmi eşliğinde gözlerimizin önünde yeniden canlandıralım.

Filmin ismi ALIKE.

Bir çocuğun umutlarının nasıl günden güne renksizleştiğini anlatırken; modern dünyamızın bizleri getirdiği son noktaya parmak basıyor.

Çok sayıda festivale katılan ve toplam 64 ödül alan bu film, baba ile oğlunun gündelik yaşam mücadelesini basit bir dille anlatmış. Kuralların ve yapılması gerekenlerin ruhumuzu nasıl baskıladığını da gözler önüne sermiş.

Daniel Martínez Lara ve Rafa Cano Méndez imzalı.

2015 yapımı.

Sadece 8 dakika sürüyor. 

Yaşamdaki doğrular, kalıplaşmış bilgiler, zorunluluklar ve kaybolan tebessümler…

Bir anlamda hepimizin çocukluğu böyle gelişmedi mi?

Hepimiz, kaybettiğimiz o çocuk ruhumuzu ve enerjimizi yeniden kazanmanın yollarını: şimdilerde yine, yeniden aramıyor muyuz?

Üstelik çocuklarımızı yetiştirirken aynı yanlışları yapmaktan da geri durmuyoruz.

Peki neden?

O da ilerde kaybettiği çocukluğunu arasın diye mi bunca çabamız?

Yoksa kuralların kıskacından kendimizi bir türlü kurtaramadığımız için mi?

Bizim için doğru olan yol ya çocuklarımız için doğru değilse?

Kalp sesimizi susturarak robot gibi yaşamanın zorluklarını bizzat yaşadığımız halde; çocuklarımıza bu baskımız neden peki? (devamı filmin konusuyla 2/2’de)

Sevgiyle kalın.
Belgin ERYAVUZ

22.01. 2017

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...