Farkındalığımızın ve anlayışımızın yeniden canlanması ve sürdürebilir hale gelmesi adına, zaman zaman engelli yazıları yazıyorum.
Her
defasında da onlara yeterli ihtimamı ve hak ettikleri sevgiyi veremediğimiz
için üzülüyorum.
İşte
tüm bu sebeplerle CODA önemli bir film.
Bütün
bireyleri işitme engelli olan bir ailede, duyma yetisini kullanabilen tek birey
olan bir genç kızın öyküsüne yer verilmiş.
Anne,
baba ve ağabeyin işitemediği dört kişilik ailede, duyan tek kişi olan lise son
sınıf öğrencisi Ruby’nin hayat mücadelesi öyle anlamlı ki.
Ruby,
o sessizliğin en ortasında müziğe tutunmuş.
Müziğe olan yatkınlığı ve ironiye bakın ki ailesinin duyamadığı güzel sesi ile yaşadığı zorlukların üstesinden gelmeye çalışan gencecik bir kız.
Çevresinin
ailesi hakkındaki küçümseyici tavırları, arkadaşlarının alayları; içine
kapanıp, güvensiz hale gelmesine neden olsa da pes etmiyor.
Sonunda
ailesindeki sessizliğin hiç susmayan müziği oluyor.
Duygudan
duyguya sürükleyen bu film sayesinde empati yapabiliyor olmak oldukça keyifli.
Özellikle
son sahnedeki müziğin sözleri farkındalığımızı artırmamız adına pek kıymetli.
‘İKİ
TARAFTAN’ isimli şarkının son iki kıtası şöyle;
‘’Hayata
iki taraftan da baktım kazanmak ve kaybetmek,
Ve bir şekilde hala bu hayatın illüzyonlarını
anımsıyorum,
Hayatı gerçekten bilmiyorum.
Şimdi hayata iki taraftan da baktım yukarıdan
ve aşağıdan,
Ve bir şekilde hala bu hayatın illüzyonlarını
anımsıyorum,
Hayatı gerçekten bilmiyorum.’’
Hangimiz hayatı gerçekten biliyoruz ki?
Bu
özel filme denk gelirseniz izleminizi isterim.
Hayatın
farklı renklerinin kalbinizde her daim yer bulması dileğimle.
Sevgiyle
kalın.
Belgin
ERYAVUZ
08.03.2026
Kaynaklar:
https://tr.wikipedia.org; https://www.soylentidergi.com.







